Radio Havenstad FM

'Rondje Havenstad'


  • 20 december 2008 (tussen 12:00 en 14:00 uur)


    Het massaverlies van de zon / directe energie van de zon / een schrikkelseconde
      De zon begint langzaam weer wat actiever te worden, wat de afgelopen week goed te zien was aan een coronale massa-uitbarsting (cme). Bovendien zendt de zon een continue stroom van geladen deeltjes (zonnewind) de ruimte in die ondermeer invloed uitoefent op de aarde. Het ruimteweer is daar het gevolg van. En natuurlijk wordt er in de zon een hele hoop energie geproduceerd doordat de kernen van waterstofatomen zich verenigen tot heliumatomen. De massa die daarbij verloren gaat wordt volgens de formule van Einstein (E=mc2) omgezet in energie. Uiteindelijk is de zwaartekracht verantwoordelijk voor de hoge druk en temperatuur in het inwendige van de zon om deze energieproductie mogelijk te maken. Opgeteld verliest de zon op deze manieren circa 600.000 ton materie per seconde! Toch kan de zon dit proces nog zo'n 5 miljard jaar volhouden en bedraagt het totale massaverlies na een levensduur van 10 miljard jaar slechts 0,006% van de totale zonsmassa, hetgeen weer overeenkomt met 200 maal de massa van de aarde.

      Een deel van de energie van de zon komt op de aarde terecht. Per m2 oppervlak loodrecht op de richting naar de zon bedraagt dit 1327 Watt. Zo is er bijna 3000 maal zoveel zonne-energie beschikbaar als de huidige wereldbehoefte aan energie groot is. Pogingen om zonne-energie om te zetten in elektrische stroom en bruibare warmte verdienen dan ook naast andere mogelijkheden een grote aandacht. In het zuidwesten van de USA, Spanje, Noord-Afrika, etc. bestaan al proefcentrales, waar grote velden met parabolische spiegels het zonlicht opvangen en vervolgens concentreren op water, olie of chemische reacties. De daarbij ontstane elektriciteit zou door leidingen getransporteerd kunnen worden als gelijkstroom bij hoge spanning en met een minimaal energieverlies.

      Aan de laatste minuut van het jaar zal een seconde extra worden toegevoegd met de bedoeling om de vertraging in de aardrotatie te verrekenen met de gangbare atoomtijd. Zo eens in de anderhalf, twee jaar blijkt dit nodig te zijn. Kijk op een radio gecontroleerde klok vanaf 00:58 MET (= 23:58 UTc).
    Presentatie: Jan Wildeman
    Techniek: Remco Keizer
    Samenvatting en bijdrage: Wim Zanstra